Politicians and Election, Vote in Freedom, Actively Participate in Democracy, Vote for Change, Online referendum
Working Working left right close

Junbish-i-Milli Islami Afghanistan

> Afghanistan > Parties > Junbish-i-Milli Islami Afghanistan
Junbish-i-Milli Islami Afghanistan is ready for your opinion, support and vote. Vote online NOW!
 
photo  Jumbish-i-Milli Islami

Jumbish-i-Milli Islami - for

جنبش ملی اسلامی افغانستان | Junbish-i-Milli Islami Afghanistan | The National Islamic Movement of Afghanistan is an Uzbek political party in Afghanistan.
 NO! Junbish-i-Milli Islami

Jumbish-i-Milli Islami - against

Click, if you do not support the National Islamic Movement of Afghanistan (Junbish-i-Milli Islami). Say why.

Online election results for "Jumbish-i-Milli Islami" in graph.

graph
Graph online : Junbish-i-Milli Islami Afghanistan
Full functionality only if Javascript and Flash is enabled
> Junbish-i-Milli Islami Afghanistan >

Details

[+] ADD

FAR:
 
نوع: جنبش

گرایش: اسلامی

موسس: عبدالرشید دوستم

کشور: افغانستان

عنوان انگلیسی: National Islamic Movement of Afghanistan

 

در باره‏ی جنبش ملی اسلامی افغانستان، مطالبی در کتاب آغاز و فرجام جنبش‏های سیاسی در افغانستان،آمده است که فشرده‏ی آن در این جا نقل می‏شود: «پس از سقوط رژیم کمونیستی و درگیر شدن نیروهای جهادی با یکدیگر گروه جدیدی به نام جنبش ملّی اسلامی افغانستان، بر محور ملیشیاهای ازبک به رهبری جنرال عبدالرشید دوستم عضو سابق حزب دموکراتیک خلق افغانستان (شاخه‌ی پرچم) در ماه جوزای سال1371، در شهر مزار شریف تأسیس شد. اعضای مؤسس جنبش ملّی اسلامی در ابتدا شامل بخش‏هایی از احزاب جهادی مانند جمعیت اسلامی، حزب اسلامی، حزب وحدت اسلامی، حرکت اسلامی، حرکت انقلاب اسلامی، محاذ ملّی اسلامی،جبهه‏ی ملّی نجات، و نیز اتحادیه‏ی اسلامی ولایات شمال افغانستان به سرپرستی آزاد بیگ، فرقه  ی80 ، مربوط به سیدمنصور نادری، فرقه 53 مربوط به جنرال دوستم، لوای 7 مکانیزه‏ی حیرتان مربوط به جنرال مؤمن، فرقه 20 قندز، و فرقه 18 دهدادی می‏شد.
کنگره یا مجمع عمومی مؤسسان جنبش ملّی اسلامی از تاریخ 10 الی 11 جوزا (= خرداد) 1371 با شرکت 500 تن از فرماندهان، امرا و نمایندگان احزاب جهادی و بقایای نیروهای مسلّح رژیم کمونیستی و شخصیت‏های علمی، اجتماعی و فرهنگی در شهر مزارشریف تشکیل شد و قطعنامه‏ای را در ده ماده به تصویب رسانید. در این قطعنامه کلیات ساختار تشکیلاتی و جهت‏گیری‏های سیاسی، اجتماعی و عقیدتی جنبش ملّی اسلامی افغانستان اعلام گردید. جنبش ملّی اسلامی اهداف خود را تأسیس حکومت اسلامی مبتنی بر احکام فقهی دو مذهب عمده‏ی تسنّن و تشیع، تعمیم دموکراسی و آزادی بیان در چهار چوب قوانین اسلامی، حفظ تمامیت ارضی افغانستان، تأمین عدالت اجتماعی و برابری اقوام و ملّیت‏های ساکن این کشور اعلام نموده و خواستار نظام سیاسی فدرالی و تغییر سیستم اداری افغانستان گردید.


ساختار تشکیلاتی جنبش ملّی اسلامی عبارت بود از: شورای عالی رهبری جنبش، شورای اجرائیه‏ی شورای عالی رهبری، شوراهای ولایتی و ولسوالی (= فرمانداری). شورای عالی رهبری جنبش که متشکل از نمایندگان متساوی‏الحقوق تمام تنظیم‏های جهادی (به جز اتحاد اسلامی سیاف وگروه مولوی خالص) و نیروهای مسلّح معرفی می‏گردید عالی‏ترین ارگان تصمیم گیرنده شناخته می‏شد که تعداد اعضای آن 312 نفر پیش‏بینی گردیده بود. شورای عالی رهبری یک رئیس، دو معاون و دو منشی داشت، اما در عمل، بیشتر از دو معاون برای جنرال دوستم رئیس شورای عالی انتخاب گردیده بود. محمد محقّق از حزب وحدت، استاد عطا محمد از جمعیت اسلامی، سید عبدالواحد از حرکت اسلامی و محمدنسیم مهدی از حزب اسلامی، معاونان جنرال دوستم بودند. شورای اجرائیه از میان اعضای شورای عالی جنبش انتخاب می‏گردیدکه تعداد اعضای آن32 نفر در نظر گرفته شده بود. محمدنسیم مهدی، محقّق، دین‏محمد خان، سیدجعفر نادری و ... از اعضای شورای اجرائیه‏ی جنبش ملّی محسوب می‏شدند. شورای اجرائیه دارای کمیسیون‏های هفتگانه‏ی نظامی، روابط خارجی، اقتصادی و برنامه‏ریزی، مالی، قضایی و حقوقی، فرهنگی و شورای علما و روحانیون بود. جنبش ملّی اسلامی به‏زودی به‏عنوان گروه سیاسی مربوط به ملّیت ازبک تبارز کرد و با ملّیت‏های دیگر اعم از پشتون، تاجیک و هزاره به اشکال مختلف درگیر شد.


این جنبش که در ابتدای سقوط رژیم کمونیستی در بیرون راندن حزب اسلامی از شهر کابل و دفاع از این شهر در برابر حملات بعدی نیروهای حکمتیار نقش مهمی به عهده داشت، در سال 1372 با حزب اسلامی حکمتیار و حزب وحدت اسلامی شاخه‏ی آقای عبدالعلی مزاری، برای براندازی دولت استاد برهان‏الدین ربانی تحت عنوان «شورای هماهنگی انقلاب اسلامی افغانستان» ائتلاف نمود. این ائتلاف جنگ خونینی را در کابل آغاز کرد که در نتیجه‏ی آن تلفات و خسارات سنگینی بر مردم این شهر وارد شد. جنبش ملّی اسلامی، گرفتار اختلافات داخلی نیز گردید.


در سال 1375، محمدنسیم مهدی از فرماندهان سابق حزب اسلامی که به جنبش ملّی پیوسته بود از این جنبش انشعاب نموده و خود را جنبش اسلامی خواند و سپس آشکارا مانند سایر فرماندهان حزب اسلامی به طالبان پیوست. در سال 1376 جنرال عبدالملک، تسلیم طالبان شده و زمینه‏ی سقوط مزارشریف را به دست این گروه فراهم ساخت، اما پس از قیام مردم، تغییر موضع داده و خود را رهبر جنبش ملّی اعلام کرد و به دولت استاد ربانی پیوست. چندی بعد دوستم که به ترکیه رفته بود به افغانستان برگشت و جنرال عبدالملک را فراری ساخته بار دیگر رهبری جنبش ملّی را به عهده گرفت. با سقوط دوباره‏ی سمت شمال و شهر مزار شریف به دست طالبان در سال 1377، جنرال دوستم برای دومین بار فراری شد و جنبش ملّی عملاً از پا در آمد، لیکن تلاش‏های دوستم برای احیای جنبش ملّی ادامه یافت و او در صفِ مقاومت ضد طالبان تا سقوط این گروه به کار و پیکار ادامه داد.»(2)
پس از تحولات یازدهم سپتامبر و تأسیس دولت حامد کرزی، دومین مجمع عمومی جنبش ملی اسلامی افغانستان، با فاصله‏ی ده سال از مجمع اول آن در روزهای 30 و 31 ماه ثور (= اردیبهشت)1381 در شهر مزار شریف برگزار شد. در این گردهمایی از موافقتنامه‏های بن پشتیبانی به عمل آمد و مرامنامه و اساسنامه‏ی جنبش بازسازی شد، اما رسماً از آقای دوستم به‏عنوان رهبر حزب، به‏خاطر مصلحت‏های سیاسی ذکری به عمل نیامد و این حزب در سال 1384، به‏نام سیدنورالله، در وزارت عدلیه ثبت شد. گفتنی است که در مرامنامه‏ی جنبش ملی اسلامی، از استقرار قوای حافظ صلح ملل متحد، در شهر کابل و در شهرهای بزرگ دیگر افغانستان حمایت شده است.

 

منبع

 

 

ENG: 

 

The National Islamic Movement of Afghanistan (Junbish-i-Milli Islami Afghanistan) is an Uzbek political party in Afghanistan. Its leader is General Abdul Rashid Dostum. It has been described as "an organisation heavily peopled with former Communists and Islamists in little more than name." 

 

Human rights abuses

Junbushi was particularly involved in human rights abuses, particularly in Northern Afghanistan from 1991–2002 and the area around Kabul during the battle of Kabul. Their predisposition to looting areas under control earned them the nickname Gilam Jam which means the "carpet is gathered up." Areas under Junbushi control, such as Naqlia base, were frequently cited as suffering serious human rights abuses, including rape, murder and looting. Areas such as Shah Shahid and Kārte Naw faced similar problems. Afghan. stan Justice Project reported many stories of people being told they were being given permission to gather their belongings from home, only to find soldiers waiting there to rape the women.

 

source

2009-06-04, 2010-06-28

updated: 2012-08-14

ElectionsMeter is not responsible for the content of the text. Please refer always to the author. Every text published on ElectionsMeter should include original name of the author and reference to the original source. Users are obliged to follow notice of copyright infringement. Please read carefully policy of the site.

If the text contains an error, incorrect information, you want to fix it, or even you would like to mange fully the content of the profile, please contact us. contact us..


 
   
load menu