Politicians and Election, Vote in Freedom, Actively Participate in Democracy, Vote for Change, Online referendum
left right

Biography Bülent Ecevit

> Turkey > Politicians > Demokratik Sol Parti > Mustafa Bülent Ecevit
Bülent Ecevit Bülent Ecevit
Bülent Ecevit
Türk gazeteci, şair, yazar, siyasetçi ve Türkiye eski başbakanı. | Was a Turkish politician, poet, writer, scholar, and journalist. Died in 2006.
email

DESCRIPTION OF CANDIDATE: 

Bülent Ecevit Biography

TUR:

 

Mustafa Bülent Ecevit (28 Mayıs 1925, İstanbul – 5 Kasım 2006, Ankara), Türk gazeteci, şair, yazar, siyasetçi ve Türkiye eski başbakanı. 1974-2002 yılları arasında beş kez Türkiye başbakanlığı yapan Bülent Ecevit, düşünceleri ve uygulamalarıyla, 20. yüzyıl Türk siyasal yaşamının en önemli isimlerden biri olmuştur. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 11. ve 12. Dönem Ankara, 13., 14., 15., 16. ve 19. Dönem Zonguldak, 20. ve 21. Dönem İstanbul milletvekili olarak görev yaptı. 1961'de Kurucu Meclis Cumhuriyet Halk Partisi Temsilciliği (6 Ocak 1961-25 Ekim 1961), Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı, Demokratik Sol Parti Genel Başkanı oldu. Çalışma Bakanı, Devlet Bakanı, Başbakan Yardımcısı ve Başbakan olarak görev yaptı; ancak üniversite mezunu olmaması nedeniyle Cumhurbaşkanlığı'na aday olamadı. Koalisyon partilerinin bu hükmü değiştirme teklifini ve kendisine cumhurbaşkanlığı teklifi getirmesini ise teşekkür ederek reddetti.

 

Siyasal yaşamı

CHP içinde yükselişi

1953 yılında CHP'ye kaydolan Ecevit, ilk olarak Gençlik Kolları Merkez Yönetim Kurulu'nda görev aldı. 32 yaşında, İsmet İnönü'nün damadı Metin Toker'in adaylığını ona devretmesiyle, 27 Ekim 1957 seçimlerinde CHP'den milletvekili oldu. Milletvekili olarak siyasi yaşamına başlayan Bülent Ecevit, 12 Ocak 1959 günü toplanan CHP 14. Olağan Kurultayı'nda Parti Meclisi'ne giren isimler arasında yer aldı. 18 Ekim 1966'da yapılan oylamada 43 yıllık CHP'nin genel sekreterliğine henüz 41 yaşındaki Bülent Ecevit seçildi. CHP tarihinde ilk defa bir genel sekreter ilçelerden köylere bütün CHP örgütlerini tek tek gezerek partililer ve delegelerle tanıştı. Ecevit çalışkanlığı, hitabet gücü ve parti içinde demokratik sol duruşuyla giderek sivrildi. Türk Silahlı Kuvvetleri'nin 12 Mart 1971 muhtırasından sonra, CHP'nin tutumu konusunda parti içinde önemli görüş ayrılıkları belirdi ve İnönü parti genel sekreteri Bülent Ecevit'le anlaşmazlığa düştü. İsmet İnönü, müdahaleye açıkça karşı çıkılmasını onaylamıyordu. Kurultay'da parti meclisi için yapılan güvenoylamasında Ecevit yanlılarının 507'ye karşılık 709 oy ile güvenoyu alması üzerine, 8 Mayıs 1972'de istifa eden İsmet İnönü'nün yerine 14 Mayıs 1972 tarihinde genel başkanlığa seçildi.

 

CHP Genel Başkanlığı

14 Ekim 1973 tarihinde yapılan seçimlerde Ecevit'in başkanlığındaki CHP en fazla oyu almasına rağmen çoğunluğu kazanamadı. 26 Ocak 1974 tarihinde Millî Selamet Partisi (MSP) ile kurduğu koalisyon hükümetinde ilk defa başbakanlık görevini aldı. 1974 yılında Bülent Ecevit başbakanken, EOKA yanlısı Rumlar Kıbrıs’ta Makarios’a karşı darbe yaptı. Darbe nedeniyle Ada’da yaşayan Türkler’in güvenliği tehlikeye girdi. Ecevit’in başında olduğu hükümet, askerî müdahale kararı aldı. Muhalefete geri dönen Bülent Ecevit seçim kampanyası için gittiği İzmir hava meydanında 29 Mayıs 1977 cumartesi günü kontrgerilla tarafından düzenlendiği iddia edilen suikasttan sağ kurtuldu. Bu suikast girişiminden bir hafta sonra yapılan 5 Haziran 1977 genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi oyunu yüzde 41'e çıkarmayı başardı. 14 Ekim 1979'da yapılan ara seçimlerde başarısızlığa uğrayan Ecevit görevden çekildi ve Süleyman Demirel 25 Kasım 1979 tarihinde MSP ve MHP'nin desteğiyle bir azınlık hükümeti kurdu. 12 Eylül 1980 tarihinde Genel kurmay başkanı Kenan Evren'in komutasındaki silahlı kuvvetler ülkenin yönetimine el koydu. Diğer parti başkanlarıyla beraber Bülent Ecevit de siyasetten uzaklaştırıldı ve bir süre göz altında tutuldu. Daha sonra diğer bütün partilerin ileri gelenleriyle birlikte 10 yıl süreyle siyasete girmesi yasaklandı. Bu dönemde gazetecilik yaptı. Arayış dergisini çıkardı. 1981'de çıkan dergi 1982'de askerî rejim tarafından kapatıldı.

 

Demokratik Sol Parti yılları

1985 yılında Bülent Ecevit'in siyasete girme yasağı devam ederken eşi Rahşan Ecevit'in başkanlığında Demokratik Sol Parti kuruldu. 1987 yılında yapılan referandumla eski siyasi liderlerin siyaset yasağı kaldırılınca Bülent Ecevit DSP'nin başına geçti. Aynı yılın Kasım ayında yapılan seçimlerde DSP barajı aşamayınca Ecevit siyasetten çekildi. 1989'da siyasete dönen Ecevit, 20 Ekim 1991 seçimlerinde DSP Zonguldak milletvekili olarak TBMM’ye seçildi. DSP’nin oyları 24 Aralık 1995 tarihinde yapılan erken genel seçimde yüzde 14,64’e, milletvekili sayısı 76’ya yükseldi ve DSP solun en büyük partisi konumuna geldi. Partisinin, 18 Nisan 1999’da yapılan seçimlerden yüzde 22,19 oy oranıyla birinci parti olarak çıkması üzerine, hükümeti kurmakla görevlendirilen Bülent Ecevit, 28 Mayıs 1999’da kurulan DSP-MHP-ANAP koalisyonunda yeniden başbakanlık koltuğuna oturdu. Bu dönemde sağlık sorunlarıyla ilgili söylentiler çıkan Bülent Ecevit, 4 Mayıs 2002’de rahatsızlanarak Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi'ne kaldırıldı. Tedavisi sırasında durumu gittikçe kötüleşince eşi Rahşan Ecevit tarafından hastaneden çıkartılarak evine geri getirildi. Genel başkanlıktan ayrılma kararını, 3 Kasım seçimlerinden önce olduğu gibi, seçimlerden sonra da zaman zaman dile getiren Bülent Ecevit, 22 Mayıs 2004 tarihinde düzenlediği basın toplantısıyla halefini ilan etti ve görevi Genel Başkan Yardımcısı Zeki Sezer’e devretmek isteğini belirtti. 25 Temmuz 2004 tarihinde yapılan DSP kongresi ile aktif siyaseti bıraktı.

 

Vefatı

İlerleyen yaşıyla birlikte sağlığı bozuldu. Doktorlarının karşı çıkmasına rağmen Danıştay'a düzenlenen saldırıda ölen Yücel Özbilgin'in 19 Mayıs 2006'daki cenazesine katılan Ecevit, törenin ardından rahatsızlandı. Aynı gece fenalaştı ve beyin kanaması geçirdi. Uzun süre yoğun bakımda kaldı. Bu sırada kendisi için tutulan ziyaretçi yazıları Kaldırım Defteri adıyla anılıyor. Bülent Ecevit, bitkisel hayata girdikten 172 gün sonra 5 Kasım 2006 pazar günü Türkiye saatiyle saat 22:40'da (20:40 [UTC]) Gülhane Askerî Tıp Akademisi'nde dolaşım ve solunum yetmezliği sonucu vefat etti.

 

kaynak

 

 

ENG: 

 

Mustafa Bülent Ecevit (28 May 1925 – 5 November 2006) was a Turkish politician, poet, writer, scholar, and journalist, who was the leader of Republican People's Party (CHP), later of the Democratic Left Party (DSP) and five-time Prime Minister of Turkey.

 

Political career

Ecevit was elected into the Turkish parliament for the first time in 1957. He was a Member of the Parliament between 1960 and 1961 during the 26th, 27th and 28th governments. Ecevit served as the Minister of Labour between 1961 and 1965, contributing to the acceptance of the right to strike and collective agreement. In 1966 he became the secretary general of the Republican People's Party (Turkish: Cumhuriyet Halk Partisi, CHP). In 1971 he resigned from the post as a protest to the party decision to support the transitional government established by a military intervention.

 

In 1972, he succeeded İsmet İnönü as the leader of the party and became Prime Minister in a coalition with the National Salvation Party of Necmettin Erbakan.(37th government of Turkey) This government is most noted for ordering Turkish invasion of Cyprus on 20 July 1974. The landing ended in August 1974, when Turkish troops occupied 37% of the island's territory, which was followed by the establishment of a de facto state Turkish Republic of Northern Cyprus in 1983.

 

Bülent Ecevit recalls that he learned for the first time of the existence of Operation Gladio, a secret "stay-behind" NATO army, in 1974, and has suspected "Counter-Guerrilla", the Turkish branch of Gladio, of being responsible for 1 May 1977 Taksim Square massacre in Istanbul, during which snipers shot on a protest rally of 500,000 citizens, killing 38 and injuring hundreds. CHP defeated AP at the 1977 general elections by gathering 41% of the votes. This victory was just after the events of 1 May and the victory of CHP was seen as the answer of the left wing of Turkish politics. But with 213 seats out of 450 Ecevit couldn't receive the vote of confidence (See 40th government of Turkey). In 1978 Ecevit formed his third government (42nd government of Turkey) But after a defeat in by- elections in 1979, he resigned.

 

Following the 1980 coup led by General Kenan Evren, Ecevit was incarcerated and suspended from active politics for life along with the other political leaders of the time. A referendum in 1987 lifted his ban from politics, and he became the chairman of the Democratic Left Party (Turkish: Demokratik Sol Parti, DSP), inheriting the position from his wife, Rahşan Ecevit. His party failed to enter the National Assembly at the 1987 national elections, and in spite of passing the electoral barrier in 1991 managed to win only 7 seats in parliament. DSP's fortunes changed after the 1995 elections, when the party won 75 seats (out of 550). After two short-lived governments (formed by Mesut Yılmaz and Necmettin Erbakan, respectively), Ecevit became a deputy prime minister in the last government of Mesut Yılmaz. In 1998–99 he was briefly the caretaker Prime Minister in the run-up to the 1999 general elections (56th government of Turkey). In those elections – also helped by the fact that Abdullah Öcalan, head of the separatist (PKK) was apprehended in Kenya and flown to Turkey during this period – Ecevit's party gained the largest number of seats, leading to Ecevit's final term as Prime Minister in a coalition with the Motherland Party (Turkish: Anavatan Partisi, ANAP) of Mesut Yılmaz and the Nationalist Movement Party (Turkish: Milliyetçi Hareket Partisi, MHP) of Devlet Bahçeli.

 

Ecevit's government undertook a number of reforms aimed at stabilizing the Turkish economy in preparation for accession negotiations with the European Union. However, the short-term economic pain brought on by the reforms caused rifts within his coalition and party, and eventually forced new elections in 2002. Ecevit, at this time visibly frail, was unsuccessful in leading his party back into the National Assembly. Ecevit subsequently retired from active politics in 2004.

 

Bülent Ecevit was not only a politician but also a poet and a writer. He translated works by Rabindranath Tagore, T. S. Eliot, and Bernard Lewis into Turkish. He also translated the great ancient Sanskrit poem, Bhagvad Gita, into Turkish language (see, e.g., this article). Ecevit, who also studied at the American Robert College, one of the most prestigious high schools in Istanbul, was successful in these literary endeavors despite never having graduated from a university, a fact that also prevented him from ever running for the Presidency of the Turkish Republic.

 

Death and funeral

Ecevit was hospitalized at the Gülhane Military Hospital in Ankara and placed in a medically induced coma after suffering a cerebral hemorrhage on 18 May 2006. He died on 5 November 2006, at 20:40 (UTC) due to respiratory failure without regaining consciousness. He was buried in the Turkish State Cemetery (Turkish: Devlet Mezarlığı) in Ankara with a state funeral on 11 November 2006. The funeral was attended by approximately 1,000,000 people from all 81 provinces.

 

source

2011-12-07

updated: 2014-02-17

icon Mustafa Bülent Ecevit
icon Mustafa Bülent Ecevit

ElectionsMeter is not responsible for the content of the text. Please refer always to the author. Every text published on ElectionsMeter should include original name of the author and reference to the original source. Users are obliged to follow notice of copyright infringement. Please read carefully policy of the site. If the text contains an error, incorrect information, you want to fix it, or even you would like to mange fully the content of the profile, please contact us. contact us..

 
load menu